Ah kalleş zaman
hep acımasız oldun benim için
Daha dün çocuktum ne ara büyüttün koynunda
Ne zorluklarla geçti çocukluğum sancılı bir süreçti gençliğim.
Acılar mı beni büyüttü ben mi acılarla büyüdüm bilemedim
Ne çok özlüyorum annemin o çilekeş yüzünü
O çalışkanlığını
Örnek aldığım mücadele azmini
Yeri geldiğinde bizi korumak için bir kartal gibi yükselişini
Ve bir kaplan gibi kükreyişini
kedi kadar uysal ve bitimsiz merhametini
Nasıl unuturum annemin her gün kız kardeşimin saçlarını tararken söylediği anadilimin o güzel türküsünü
O kadar içten söylerdi ki kadife sesiyle
İnsanın hep çocuk kalası gelirdi içinden.
Porê delîla min sore
Porê heval a min sore
Paşika gulîya bi more
Şuştin a xelkê çi zore.
☆☆☆ çevirisi ☆☆
Anamın saçları kızıldır,
yoldaşımın saçları kızıldır
Zülüflerinin sonu boncukludur, başkasının yıkaması ne kadar da zordur.
☆☆☆
Yıllar sonra anladım o son dizenin vurgudaki haklılığını
Şuştin a xelkê çi zore
Başkasının senin saçını annen gibi yıkayıp şefkatle taramayacağını.
Şimdi de ben aynı türküyü söylüyor kızımın saçını tararken.
Geriye dönüp baktığımda
Ne çok şey kaybetmişiz aslında
En büyük hazinemizi kaybediyoruz annelerimizin şahsında.

Devrimî.(çinitaş).30.05.2022.mamak