Nihayet bir bayrama eriştirdi yaradan
Sensiz bütün bayramlar buruk geçiyor oğul
Sensiz nice bayramlar geçti gitti sıradan
Sensiz bütün bayramlar buruk geçiyor oğul

Hangi bayramdı gittin aradan yıllar geçti
Sensiz geçen her bayram sinede yara açtı
Her biri bu yüreği kaç defa deldi geçti
Su yerine dudaklar Ağu içiyor oğul

Bizden olanlar vurdu sırtımızdan hançeri
Vuranlar el olsaydı kapanırdı defteri
Hüseyni ker belaya götüren kader yeli
Bizi de aynı yöne sürüp götürdü oğul

Susadı dudaklarım necefin çöllerinde
Ker belayı yaşadım kendi öz ellerimde
Mervan öyle vurdu ki kan doldu ellerime
Yanaklarım yaş değil kanla ıslandı oğul

Süzülür gözlerimden yaş yerine kan seli
Kaç yıl geçti aradan kapanmaz yara yeri
Yara derin yürekte şirpençe çıban yeri
Acıyı bilmeyenler gülüp geçiyor oğul

Ne sadık bir dost kalmış ne vefakar arkadaş
At koşturur meydanda zulüm riya başa baş
Acılar yüreğimde ne sır kaldı ne sırdaş
Derdimi satırlara döker dururum oğul.

Beklediğim bayramlar, hepsi mazide kaldı
Esen zulüm yelleri, bizden neleri aldı
Özledim bayramları, gönül maziye daldı
Yine de ümit varım, kime ne derim oğul.

Gayreti haktan bilmek müminin hasletidir
Ne gelirse haktandır, kul sade sebebidir
Bir işe sebep olan tıpkı yapan gibidir
Zalime kul olmadan hakka giderim oğul.

Fırtınalar; surlardan gedik açtık desinler
O öfke ve o kin ile essinler gürlesinler
Nuru Huda’nın nuru er, geç tecelli eder
Rabbimize duamız, ümit ederim oğul