Yorgunum çok yorgun
O kadar yorgunum ki
Ayakta duracak halim
Tek kelam edecek mecalim kalmadı
Her an yıkılacak gibiyim
Gözlerimi kapatsam uyusam
Ve bir daha hiç uyanmasam
Dalsam diyorum uzun uzun derin uykuya
Ve geride bıraktıklarım
Ansızın gelir aklıma
Ve sonra vazgeçiyorum
Her şeyden vazgeçtiğim gibi
Vazgeçiyorum



Hayatımda ki onca olumsuzluklara rağmen
Ayakta durmaya çalışıyorum
Bana yapılan her kötülüğe biliyorum ama
Sesiz kalmaya çalışıyorum
Zorda olsa alışmaya çalışıyorum
Dişlerimi sıka sıka susuyorum
Ben her şeyden uzak durdukça
Her şey üzerime geliyor
Kurtulamıyorum ustam
Öyle işlemiş ki hayatımıza umutsuzluk
Ne yapsak acılarımızdan kurtulamıyoruz



Saçlarıma karlar yağmış karlı dağlar gibi
Sakallarım kir pas içinde
Aynaya bakmayalı hayli zaman oldu
Saçım sakalım bir birine karışmış
Müebbet yemiş mahkumlar gibi
Her an bir şey olacakmış gibi
Yaşıyorum
Geri kalan ömrümü
Cebimde taşıyorum
Tasalanma sen iki gözüm tasalanma
Bütün dünyanın yükünü sırtıma verseler
Yine de vazgeçmem senden
Senin için yaşıyorum




O kadar usandım ki yalan dolandan
Etrafımda ki iki yüzlü namertler den
Yüzüne gülüp arkandan iş çevirenden
Samimiyetsiz dostluklardan
Kötüleri el üstünde tutan
İyi insanları hor gören toplumdan
Ben utandım yaşamaktan
Onlar utanmadı yaptıklarından
Düzeni bozuk olan bu dünyadan
Dünyamızı kirleten zalimlerden
Yemin ettim ben ustam
Canını okuyacağım
Yazdığım her satırda
Kim ne derse desin
Umurumda bile değilsin
Kime yarsın kime yalansın
Kime ağlatan sın kime gülen sin
Mazluma cehennem zalime cennet sin
Sen artık benim umurumda bile değilsin..
Nereden koparsa da kopsun
Sen benim için
Ciğerlerime çektiğim nefes kadar varsın
Gerisi yalan gerisi fani
Ötesi zalim zalimsin dünya zalim dünya