Ortakçısı başka, eken başkaydı
Paşası beyleri canlar nic’oldu!
Karamık bir başka diken başkaydı
Azık taşıdığım canlar nic’oldu!

Camız derisinden giyerdik çarık
Eller nasırlıydı, topuklar yarık
Tarla sulanırken açardık karık
Elmalık büyüten canlar nic’oldu!

Damı göçmüş evin sahibi nerde?
Baykuş öter şimdi bu viran yerde
Yavaş yavaş iner gözlere perde
Bir ömür tüketen canlar nic’oldu!

Bitmeyen ekinler kahretti bizi
Böylesi kısmetmiş, eyledik razı
İçimi kaplayan tarifsiz sızı
Hani çocukluğum? Canlar nic’oldu?

Gün oldu açıldık gurbet ellere
Babasız büyüdük, hasret kollara
Sevgisiz savrulduk, döndük küllere
Özlem dolu günler, canlar nic’oldu

Devir döndü sıra bizde yarenler
Baston elde, torun dizde, yarenler
Şeyda bülbül ötmez güzde yarenler
Ana baba gardaş, canlar nic’oldu!

KADİR ACI, 17.04.2022, KAYSERİ.