Bakışlarının esrarında gizliydi
o gizli rüyam,
ki sen belki anlayamadın ama ,
benim dünkü davamdın
tarih öncesine dayanan.
Yıldızsız İstanbul mavisine inat
seviyordum seni hiç korkmadan .
Martıların denizlerde rızıklarını
araması gibi ,
Galatada balıkçıların şafak vakti
dudaklarından düşürmediği
efkârlı sigarası gibi
bekledim seni..
aradım seni...
unutmadım seni..

..


Umut bir huzura ve sevgiye dair

sabırsa ve sükunetse ,
gelecekse eğer tan yeri agirmadan
dik kaldırımlı yokuşlarda ,
güneşle beraber vuracaksa
yüzüme senden bir esinti ,
sahibini arayan gözlerin
görecekse beni bir daha ,
ben zaten senle geleni
hep beklemekteyim...
Ve sözler duyulmayan bir
fisıltı nazarında da olsa ,
yine de beklerim seni sevgili .

...


zaman dediğin sevgili

şu fani dünyada
artık bi çoğumuz için önemsiz .
hele ki bazıları için bilinçsiz .
Aslında bakarsan
ben de , sen de beklettiğimiz
umursamadığımız ve defalarca
yara alan yollarımızı,
darbe yiyen köprülerimizi,
yüreklerdeki yakarışlarımızı,
sahipsiz düşlerimizi
bu zaman girdabında
hain !! ciğeri beş para etmezlerin
nazarına ve onların kıyasına
bıraktık...
Düşünmedik Sevgili .

..


Artık yarını olan bir düş yorganı

sermek istiyorum üzerimize .
Belki de biz bu yüzden
üşüdük, yorulduk sevgili..
Sahipsiz gecelerde
avuçlarımızın terlemesi ,
gözlerimizden akan
bir damla yaşın
hazana ermesi ,
yeniden bir doğuşun kehanetimiydi ?
Yoksa bir vuslatın habercisimiydi?
Belki de yine yeniden okuduğumuz
sayfalar arasında dolaşmak ,
kelimeler arasında bulduğumuz
Seni sevi-yorumları
tekrar işlemek
benliğimize,
nefesimize ,
silüetlerimize...

..


Bakışlarının esrarında gizliydi

benim o gizli rüyam.
artık anlamalısın ki
ne rüya ne de
bir hayal bizimkisi...

İlkveson...