0
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
543
Okunma
Sen hiç görünmez biri oldun mu?
Kalabalığın için de kendini yalnız hissettiğin bir an
Çığlıklarına kulak asmayan bir yığın insan
Sen hiç çaresiz kaldın mı?
Savunmasız kimsesiz
Göğü kaplayan bulutlar ile çarpışan şimşekler de sığınak aradın mı?
Mum ışığı ile ısınırken hayal kurdun mu mesela
Çocukların sevinç ile yaptığı kardan adama babana sarılır gibi sarıldın mı?
Hani aynı memlekette yaşıyorduk ya
Nerede merhamet nerede sevgi
Ben niye hala yamalı pantolonlayım, simsiyah olan yüzüm ve ellerimle neden çöp kutularını karıştırmaktayım.
Sokaklar neden bu kadar karanlık insanlar bu kadar karamsar.
Sözcükler anlamsız ve ben yine yalnız
Üşüyorum bu sefer ellerim değil üşüyen
Ayaklarım değil hissetmediğim
İçim üşüyor ve ürperiyor tüm bedenim…
5.0
100% (4)
