Sabırlı olmayı öğreten bana ey asil güzel kadın,
Karar veremedim bir türlü, neydi en özel yanın?
Dikkatimi başka bir şeye veremem geçerse adın,
En güzel anım, hafızamda senle geçen günün tadı.

Ellerinle uyuşturdun, yatıştırdın kibirli bir aslanı,
Konuşurken dans eder dudakların, mest eder aksanın,
Bir an bile yeter, huzursuz olur sensiz geçen akşamım,
Bir girdin ki hayatıma, artık ben daha bir başkayım.

İlk gördüm ‘’ne kadar güzelmiş bee’’ dedim etkilenip,
Belli değil mi aşık olduğum? Açık ediyor tepkilerim,
Yanaş bana, elini tutmak ve sımsıkı sarılmak tek dileğim,
Bana emir vermen yeter, olduğun yere hep gideyim.

Diz çökerdi güzelliğin karşısında mitolojik tanrılar,
Aklım başıma geldi, geçti artık anlamsız sanrılar,
Öyle bir seviyorum ki, gerçek olmadığını sandılar,
Sen varsan umrumda mı aptalların yaptığı yargılar?