8
Yorum
14
Beğeni
0,0
Puan
907
Okunma

Arsız gönül sınır mınır bilmiyor
El bağında güller deren ben oldum
Ayak çukurda onu da görmüyor
Ölmeden toprağa giren ben oldum
Tövbe eder tövbesini unutur
Çiçek açar meyvesini unutur
Boş hayallerle kendini avutur
Dağ başında serap gören ben oldum
Her sızıyı yüreğimde taşırım
İyileşmez yara durmam kaşırım
Hep kendi kendimle ısmarlaşırım
Yollarıma diken seren ben oldum
Bir bakarsın sinek gibi güçsüzüm
Sana karşı arsız kadar yüzsüzüm
Dost meclisinde dinlenirken sözüm
Haram sohbetlere giren ben oldum
Koca yıl geçti çileyi duysana
Emir haktan bu çağrıya uysana
Kimsesiz başıma bir taş koysana
Kuş tüyü yastıklar veren ben oldum
U.Ü.