SESSİZ ŞAİR
Bir yaprak düşer agactan
Sonbahar gibi akıp giden zaman
Sararmış hazan mevsimi
Küser bana sensiz ömrüm gibi.
Ne yangınlar çıkar da şu yüregimde
Bir damla suya hasret kalır sevdalar
Uzaklarda bir baykuş sesi duyulur,
Çıglık atarcasına çarpan şu kalbim
Boşverdim artık sessiz anıları
Kervanın ayak sesleri kesilirken
Gün akşama boyun büker erkenden.
Yine papatya boynunu büker sonbahar yüzünden.
Kırık bir saz çalar nagmeler aglarken.
Kurur gider içimdeki güz gülleri
Çekilir yavaş yavaş sular ırmaklar kurur gider damarlarımdaki kan gibi.
Issız bir yerdeyim kayboldum
Kavak yelleri esmez oldu başımda
Yüzümdeki çizgiler karadagın poyraz tarafı sanki.
Ellerim üşür tökezlerim şimdi
Yaş kemale erdi güz geldi hasatsız harmana döndüm
Issız bir ormana gömün beni,
Yada bir şairin mısraları na.....