Hayat yokuşu büktü belimizi
Sormadı dost ahvalimizi
Unutmuş cümlesi
lokmayı paylaştığımız meclisi
Zaman geçiyor ömür tükeniyor
Yaşamadan ölüyoruz
Ölmemeye çalıştığımız dünyada
Ne yaprağımız yeşil kalıyor dalında
Ne de çayımız soğumuyor Bardağımızda
Hayallerimiz hep boş çıkıyor fani çağımızda
Felek dalımızı kuruttu yeşerirken toprağımızda
Çocukkende aynıydı hayat
Balonumuz göğe kaçmıştı
Uçurtmamız dala takılmıştı
Şimdilerde de yine aynı
Hayat yokuş ve ömrümüz yıprandı
Gülü tutsak avucumuz kanadı
Hangi yola adım attıysak
Mutlak ayağımıza diken battı
Felek tokatını dost kazığını attı
Hayallerimiz üç kuruşa satıldı.
Kahpelerin dünyasında
Hani çok şey istemedik aslında
1gram mutluluk 3 5 gülücük bi demet huzur
Lakin bozuk mal almışız hayatın tezgahında
Güzel dediğimiz çirkin çıktı
Aydınlık dediğimiz karanlık
Göğe benziyodu gözleri ama
Meğerse kalbi çamur misali çıktı
Koskoyu bulanık
Sevebilmek mucize sevilebilmek imkansız
Gecem gönlünüzden daha aydınlık
Tükendi umutlar satıldı hayeller
Artık beklentimiz herkesten uzak
Kuytu tenhada bi mezarlık