4
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1579
Okunma
Ağıt, figân, ah kopar; sine vâh edip yanar.
Hem damar üşür hem can közlü buz olur her gün.
Lâl olur betik, lisân; kalp pınarı dert sarar
Gölgem seyyhâken dünde zehri gül yağar her gün.
Belki yeni ve taze henüz gülmüş yapraksın!
Belki yazgı mührüsün; kader, mahşer, nasipsin!
Belki hayat busesi, ömür saçan vatansın!
Bilki özde sılasın; ışık, bir ses, nefessin!
Poyrâz, boran... unuttum zulüm olsan vatansın.
En ağır cezam olsan; dostun merhâmetisin,
Kan salıp ölüm sunsan; nûrsun, cansın, baharsın.
Cevâpsız sorgu olsan; cennetin güzelisin.
Masmavi heyecansın, mercanın ezelisin.
Bembeyâz sayfa isen nârı söndürmelisin.
Bundan sonra bendesin, sanma ki can halisin!
Sen de ben olup sonra beni öldürmelisin.
Yılmaz Helimergin
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz