Yüreği kavrulmuş yanmış yâd elde
Kara talihine kızar o gelin
Kulağı sestedir gözleri yolda
Gurbetten sılaya uzar o gelin

Çektiği çileyi içine atmış
Hasret çeke, çeke gönlü pas tutmuş
Al giymeyi bezenmeyi unutmuş
Karalar içinde gezer o gelin

Gam keder gözyaşı gurbetin yükü
Ölüm kurtuluştur ayrılık ne ki
Şimdi bir köşede oturmuş belki
Ağlayıp canından bezer o gelin

Huzur nedir sevgi nedir bilmiyor
Her acı sızıya kaderim diyor
İçi kan ağlıyor yüzü gülmüyor
Şu kara bağrımı ezer o gelin

Kınalı elleri kalmış döşünde
Çarık yırtar bir hayalin peşinde
Mahcup olur el attığı işinde
Yapayım der iken bozar o gelin

İfade edemez kendi kendini
Kâğıt kalem yapmış örüklerini
Çektiği çileyi her bir derdini
Gözünün yaşıyla yazar o gelin

Mustafa’yım bilmiyorum neylesem
Esen yelle selamımı yollasam
Bir kez olsun sesin duyayım desem
Korkarım ki beni üzer o gelin

Mustafa Deniz