Gece gündüz bir ekmeğin peşinde.
Uğraştı didindi ömrü bitirdi.
Bir ev nasip oldu, altmış beşinde.
Dedi artık huzur gelecek bize.

Emekli olunca işler değişti.
Toplu ikramiye ev için gitti.
Maaşdan bir miktar takside gitti.
Dedi şükür kalan yetişir bize.

Kız evlendi gitti düğün dernekle.
Oğlanın zamanı geçer gezmekle.
Kadın yeni eşyaları düzmede.
Maaş yetişmedi istek bitmedi.

Yokları bir türlü var edemedi.
Kimsenin yüzünü güldüremedi.
Halini kimseye bildiremedi.
Huzur kaçtı gitti geri dönmedi.

Hanım dedi ben gidiyor damada.
Oğlan dersen gezer çarşı pazarda.
Baba evde kaldı yalnız başına.
Bir yorgunluk çöktü sardı bedeni.

Duydu ki kızı da damada küsmüş.
Anne almış kızı eve taşımış.
Peşinden damadı eve çağırmış.
Baba demiş tamam oldu mu şimdi?

Onbeş gün geçince sessiz sedasız.
Herkes bir alemde herkes bir sessiz.
Birden bire evde kavga başlamış.
Vurmuşlar babaya bütün suçları.

Baba bir ah çekmış çıkmış dışarı.
Merdivende durmuş bakmış yukarı.
Ne evladı gelmiş nede damadı.
Sokaklar babanın olmuş mekanı.