Trenlergidiyor doğuya,
Trenler geliyor batıdan.
Hepsi geçiyor Kayaş’tan.
Yarım kilo patates,
Bir o kadar da taze soğan,
Günü kurtarmış evine gidiyor.
Yaşlı bir kadın yavaştan yavaştan.

Kuşlar uçuyor Kayaş üstünde.
Gah doğuya, gah batıya...
Çekçek arabası ağzına kadar dolu.
Daha sekizinda ya da dokuzunda
Bir kız yükün altında,
Günü kurtarmanın umudunda.

Gri, daha gri ve koyu gri bulutlar,
Kayas’ın gökyüzünde.
Rüzgar sert esiyor.
Doğudan batıya, batıdan doğuya
Olası bir sağanak,
Ha yağdı ha yağacak.
Tren istasyonu tıklım tıklım
Aceleci kadınlar,adamlar, çocuklar evelerine ulaşmanın telaşında.

Yalçın bir kayanın tam ucunda
genç adam.
Gah doğuya bakıyor, gah batıya.
Aldırış etmeden azgın sağanağa.
Son kez baktı aşağılara
Aşağı, derin uçurum.
Umutsuz, mutsuz ve hayallerini gerde bırakarak.
Yalçın kayanın uçurumda,
Yaylandı iki ayak ucunda.
Önce omzundan attı hayallerini
Yüreğinde ne pişmanlık ne de bir korku.
Kendiside gitti hayallerinin peşinden.
Hiç bir şeye aldırış etmeden.

Ömər Yalçın
14/10/2021