KARANLIKLARIN PERDELERİ

Verin çocukluğumu zorla benden çaldınız
Dudağımda gülüşüm birden donup da kaldı
Ne hakkınız var idi beni benden aldınız
Gözlerimde ışığım ansız sönüp de kaldı

Sokakta oyunuma neden gözü koydunuz
Masum birer çocuktuk kötülüğü saydınız
İnsanlığın yolundan sizler neden caydınız
Yüze güleni çocuk, dostluk sanıp da kaldı

Can bedene emanet çocuklar büyüklere
Koruyup kollamazsan çakılır hüyüklere
Neden ürkek gezerler sorun bi geyiklere
Arslanın pençesini refah sanıp da kaldı

On bir on iki yaşım benim oyun çağımdı
Sevgi saygı ve huzur dayandığım dağımdı
Ana baba ocağım oynaştığım bağımdı
Kaybolup gitti yıllar gönül dönüp de kaldı

Açın karanlıkların perdelerini açın
O masum yüreklere sevgi ışığı saçın
Her türlü kötülükten fersah fersah hep kaçın
Bakın nice masumlar ateşte yanıp kaldı

KARDELEN(Ayrıkotu)
28.09.2021
Tülay Sarıcabağlı Şimşek
Dinar/Afyonkarahisar