Ah melankolik Eylül
Gelecek ilkyaza
Bahara mı bırakıyorsun,
Erkenci tebessümlerin
Büyüleyici mutluluk potrelerini..

Cüce hasretleri büyütmek
Benim tercihim değil di ki;
Yemyeşil hülyalardan sıyrılmak,
Yapraklar gibi de sararıp kurumak..

Yok yok;
Çok,
Çok fazla geliyor be
Kaldıramıyorum
Bu intihar sanrılı yalnızlığı..

"Herşeyim" olmasını istediğim;

"Yüreğimin sahibi ol" dediğimin

Ki
Kendisi de
Yalnızlıktan,
Yalnız kalmaktan ölesiye
Masum bir çocuk gibi korkan,
Buna rağmen
Sessiz çığlıklarıma olmuş sağır,
Kararsızlığı baldıran,
Ömür törpüsü belirsizliğe
Tetikçi bir katalizör..

Tıpkı
Karabasan gibi yayılıyor ömrüme..
Usul usul tüketip
Suskulara müebbet katıyor
Bir işkenceci edasıyla da
Tadını çıkararak
Ağııır ağır!

Oysa ki;
Bir gülümsediğinde
Dudak kıvrımlarından
Bin kelebek uçuşan,
Sen......,

Bir kelimen
Bir gülümsemen yeterdi be!

Cümle karabasanları bitirir
Aklımı
İrademi yerinde tutardı..

Bak
Son pamuk ipliğimdir
Üç kelimeye
Üç kavrama
Bir şifreye gizlediğim adın..
Sensiz soluk aldığım her gün le
Damarlarımdan çekiliyor sa da kanım,
Yine de
Telaşe mahal yok canım,
Varsın
Son damlasına kadar kurusun kanım..

Hadi gülümse

Umudumu ve beni
"İkimiz" ihtimalini
Hayatta tutmaya
Tek başına yetersin be kadın,

Bir de

Çiçek kokulu o adın..

23:Eylül:2021