Seçim Seziş

Bir gün daha sessizce
ertesi güne bağlanıyor.
Güneş, geceye ince bir düğüm bırakıyor;
o düğüm
usul usul batıyor ruhumuza,
ömrümüzün en kırılgan yerine.

Sonra hayat,
yorgun bir akşam gibi çöküyor omuzlara.

Hadi…
Kendine bir kahve yap.
Otur pencere kenarına,
uzat ayaklarını yalnızlığa.
Belki gözlerin
mutlu bir resim arar eski zamanlardan;
belki bir çocuk gülüşü,
belki gençliğinden kalma bir yaz akşamı…

Hayal et.
İnsan bazen
yalnız hatırlayarak bile iyileşir.

Bak,
nasıl da yumuşuyor içinin karanlığı.
Dudaklarından bir tebessüm düşsün geceye,
ya da eski bir şarkı.
Ruhun,
sessiz bir nehir gibi aksın huzura.

Bir kahve yudumunda bile
saklıdır bazen cennet kokusu.
Ben o küçük yudumda
Kevser şarabını içtim saydım.

Çünkü hayat kısa…
Bir yanı eksik,
bir yanı yarım.
Daha dün başlamış gibi,
ama bitmeye yakın şimdi.

Dön de bak maziye;
kaç mevsim geçmiş üzerinden,
kaç insan dokunmuş kalbine,
kaç acı büyütmüş seni sessizce…

Ve bugün…
Hâlâ nefes alıyorsan
bir umut vardır içinde.

Bırak hüznünü
bir kahve fincanının dibinde.
Çıkar keyfini anın,
yaşamanın,
bir sabaha daha uyanmanın.

İyi geceler dile geceye…
Ve mutlu sabahlar biriktir
yarınlara.

— Seçim Seziş
Adana, 21.11.2014