Kepeklendi düşüncelerim
Us’umun çekmecelerinde
Neler sakladım neler
O yüzden tozludur duygularım
Bir rüzgâr esse derinden
Belkide yıkılacağım
Totaliter bir rejimin baskısındayım

Kadınlarımızın binyıllardır yaşadığı ezilmişliği, baskıları, suçlanmayı anlatan bu şiirde kadına yaşatılan ikircikli yaşama da vurgu yapmak ister gibi. totaliter rejime karşı koyunlaştırmaya dışa vuran itiraz dile getiriliyor...

Sıkıldı ruhum, dar gelir
Mavice çığlıklarım
Gözlerim; mavi gözlü, altın saçlı
Heybetli, azimli, kararlı, o yüce insan’a
Bağlı kalmasam çoktan azatlardayım,

Diyerek
Biçilen rol için de güdülmek yerine/ güdülenmeyi seçerek başka biçimde dışa vuruluyor.
sosyal taşların ortaya dökülmesi (Bağlı kalmasam çoktan azatlardayım) aslında isyanın simgesi durumunda.


Tınaz makinesiyle savursam beyinleri
Gücü yeter mi değiştirmeye düşünceleri
Başaklara umutlar bağladım
Boyun bükmeycekler bu eylül
Ne son söz, ne son şiir, gül kâlemim gül
.
.

Ne ferhat’ı bekledim, ne de şirin oldum
Ne Dicle, ne de Fırat’a aktım
Kendi içimde nehirler yarattım
Ve...bir derinden üfledim ki
Çöle döndüm


dizeleriyle de bu isyan bugüne taşınıp, süreklilik kazanıyor.

Mum alevi gibi eridim, erittim
Sözcükleri, tükürdüm karanlığın içine
Tiksinti bir hayatın bezginliğindeyim

İlk bakışta görev gereği yazılmış sanısına yol açsa da, şiir suskunluğa, tutsaklığa karşı bir çığlık olarak görülüyor egemen kültürün diliyle çağırırken bile kendine güven var dizelerde. yaşanılana bir karşı çıkış var. üstelik bilgece. sanki binyılların kadına yüklediği acıları biriktirerek bugünlere gelmiş , insanlığın yüzüne vurur gibi.
Fakat şiirin içeriği bana göre çok önemli. yerleşik anlayışların tersine geçmişi sevdanın ölçülerinden çıkarıp, 'önemli olan bizim başlangıcımızdır' der gibi bir anlatısı var bu yanıyla da gerçek anlamıyla yeniden başlamanın ve sevda çağrısının dile gelişine çılgınca bir istek olarak okudum bu şiiri.
yüreğine sağlık sevgili kardeşim . Dostlukla