Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Hangi karanlığa bulanmışsan ışığının gölgesi biraz odur ağaç nasıl ki bir soluklanma yeri ise ağaç dallarının karartısı gecenin tutsak bir ruhudur ne zaman birleşirse karanlık o an özgürleşir gece hangi ışığı üzerinden silmişsen aydınlığın biraz odur.
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
BİR IŞIK HURAFESİ şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
BİR IŞIK HURAFESİ şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Kutlarım