NOSTALJİ

Çiçekler vardı,duman is bilmezdik biz,
O zamanlar yuvalar sıcaktı sobalar vardı
Geleceğe sevgi ümit ekerdik,
Hayal hanemiz küçük sinemalardı.

Yerli malı haftaları yapılırdı okulda,
Öğrenmeye evvel A dan başlardık
Oyuncaklar teldendi ya da tahtadan,
Mutluluğu duygularda yaşardık.

İlk saygıyı öğretirdi hocamız
;Sevmek yaşamaktır: derdi dinlerdik.
Onur dürüstlüktü konan harcımız,
Biz de dünya hep böyle zannederdik.

Göz göze sevgiler yaşardık gençliğimizde
Elleri ellerimize deymeden
Ne gelecek korkusu vardı, ne de yaşamak,
Öyle öğretirlerdi,alamazdık vermeden.

Önce çiçekler soldu,sonra gök yüzü.
Işıklar arttıkca karardı sokaklar.
İnsanlar büyüdü saygılar küçüldükçe
Para denen kağıda,hapsoldu haklar

Şimdi sevdalar farklı,eller öksüz kaldı
Artık aşklar yaşanmıyor gözlerde
Hep aldıkca tembelleşti sevgiler
Bir arayış,bin sitem var yorgun gönüllerde.

Ama biliyorum bir yerlerde bir dolu kalp var
Güzelliklerde sevmek,sevmek diye çarpan,
Hangi güç döndürürdü ki dünyayı hala
Var olmasaydı o sevgi dolu yüce insan