Varıp şu başımı hangi taşlara
Vursam taş yorulur, turab usanır
Ömrüm vefa ile geçti bir zaman
Derdi nakış etsem, emek usanır

Dönmeye hacet yok dilimde vallah
Sus’a sığınmışım, şahidim Allah
Naçarım, göçerim, gitsem eyvallah
Gitmeye yeltensem, yollar usanır

Yürek içten yanar olsa gideni
Garibim bilemem bende yiteni
Muhannet elinde yanıp tüteni
Yoldaş eylerimde, benden usanır

Acının yanında demlerim elem
Bana kara yazmış, bükülmez kalem
Yaşım otuz oldu , yüzüde görsem
Korkarım yıllarım, zârdan usanır

Rahman’a ilettim, ben sırlarımı
O bilir halimi kusurlarımı
Kurunun yanında yaş olanını
Yakarımda varıp elden usanır

Habersiz benliğim benden bihaber
Ne yana dönsemde kuşatmış keder
Bilmeyen elinde zay olur gider
Ateş usul yanar demden usanır

Doğmazda güneşim günüm ışıksız
Gece güne varır, benim ışıksız
Ağarır ufukta, gönlüm ışıksız
Dermanım çetin bu halden usanır

Kotarsam derdimi dertsiz bir kaba
Gönlümü eylemek, zor gelir bana
Kararım kılmışsam yad’a merhaba
Derimde benliğim, benden usanır
                                      Yusuf KILIÇ