Kör oldu gözlerim, seçemedim ak ile karayı,
Ben kendimce büyüttüm aşkı, sevdayı.
Deva bulunmaz bendeki, açtığın yarayı,
Yıktın aşkınla ördüğüm, kalbimdeki şu sarayı.

Sana güvendi bu gönül, sana yandı,
Her sözün bir mühürdü, kalbe kazındı.
Ben seni cân bilirken, sen el oldun bana,
Şimdi viran oldu, gül kokan bu can.

Ne yapsam sarmıyor, ne içsem dinmiyor,
Adın düşse dilime, içimden kan gidiyor.
Bir zamanlar cennetimdi koynunda uyumak,
Şimdi cehennem oldu, sensiz uyanmak.

Kör oldu gözlerim, görmez oldu feryadı,
Kırdın kolumu kanadımı, söndürdün ocağımı.
Ben sana saray yaptım, sen harabe eyledin,
Deva bulunmaz bendeki, açtığın yarayı.

Dilerim bir gün anlarsın, bu sevdanın kadrini,
Bir gün sen de yanarsın, benim gibi derinden.
Ama bil ki bu gönül, sana beddua etmez,
Sadece susar artık, kör oldu gözlerim.

Yaşar yön Almanya 3.7.2021