ANNE -7- SEN GİDİNCE

Sen gidince işte, hiç gül almadım
Yokluğunda ondan, zor günüm anne!
Bu yaşıma nasıl geldim bilmedim
Sensiz bu hayatta gerginim Anne!

Yükün fazla idi normal insana
Göçtün de yükleri bıraktın bana
Getirmedi diye kuzunu sana
Ondan senelere kırgınım Anne!

Biliyorum cennettesin orada
Anlamsızdır sensiz hayat burada
Boş kalınca senin yerin şurada
Aha sol yanımdan yorgunum Anne!

Hüzün garipleri nasıl seçiyor
Boğazımdan bir kor alev geçiyor
Bir bilsen günlerim ne zor geçiyor
Asır gibi sanki her günüm Anne!

Ne güzel dururdun ocak başında
Cennet lezzetleri ekmek aşında
Rabbime kıldığım secde dışında
Gül yüzüne dönük hep yönüm Anne!

Anasız olunca çıkmıyor ünüm
Adının yâdıyla geçiyor günüm
Acep yakın mıdır kavuşma günüm
Zira kaynamakta bu kanım Anne!

Murat Kahraman (Murâdî)
09.05.2021/İstanbul