Yarım ekmeğe köle olduk, be hayat
Ne işlesek ne söylesek kabahat
İncir bahçemiz yok ki,
İncir kuşu olsak
İnçir çekirdeğinden yağ çıkarsak.
Yüreğimize bir damla su akıtsalar
Alın terine semazen olsak
Salla kazmayı
Salla küreği
Fakir kızının kuru yavan yemeği
İyi gelir oğlum...
İyi gelir.

Hep ağaların dediği olur buralarda
Gömüsü çıkmış yokluğun çıkısında ne ararsın
Açlığa sefalete damga vurulur
Asgari ücrete talimgah vergisi alırsın
Kimin yüzü düşer yosun tutmamış sulara
Kokuyor nefesimde, soluğum
Ay balam.
Vitrinler en güzel rüyalarımı süsler
Dürbünleşir en küçükte gözler
Takati yarım porsiyon etmeyen sözler
Çok yalancıyım çocuğum sana
Sobanın kölesi olur kedi, sıcak efendisi
Bahtı kara, adı güzel güzler.

Kölelik meziyetse
Köleyim ben sana ey yaradan
Yarım ekmeğe kul olduk
İçimizi damıttı zerzevat
Tüm ekmeğin yarısı derken tamamı bayat
Geçinip gidiyoruz bizde
Zorda olsa hayat...
Kıt kanaat.
Çocuğun damağını kuruttu mikroplu su
Açlık dönence, basıyor gece gündüz uyku
Salınıyor her gün derine bir burgu
Ay şafakta
şiirler savururuz
Şiirler...
Hayallerimiz kırk yıllık kurgu

Filtrelerimiz yutuyor toprak değil toz’u
Ciğerlerimiz dertli tütün Bolşevik tuz’u
Tirenler…
Kara tirenler,
Ak tirenler..
Durun… durun inecek var baharlar durağında

Kadir sen durma yaz
Çok erken gelir bahardan sonra yaz
Kimisine kuş tüyü yatak, kimisine ayaz
Benim hayallerim beyaz