Yıktım yıkılmayan sabır burcunu;
Olmaz deme deli gönül doğru dur…
Yıllardır bitmeyen hasret borcunu;
Gözyaşımla eda ettim, doğrudur…

Hüseyni makamda salâyı duyup;
Helallik isteyen bir dile uyup;
Rabbimin izniyle toprağa koyup;
Nicesine veda ettim, doğrudur…

Sokulurken hicranımın bağrına;
Sus mu kaldım “gel” dedin de çağrına;
Dilimdeki hak duamın uğruna;
Uykuları feda ettim, doğrudur…

Alfabem dilimde hep sessiz sessiz;
Kâğıdım yetimdir kalem kimsesiz;
Sevdadan habersiz aşktan habersiz;
Heceleri heba ettim, doğrudur…

Kahır merhemini hüsranla karıp;
Çaresiz derdimle huzura varıp;
Dermana diklenen yarama sarıp;
Tuzlarımı deva ettim, doğrudur…

Buzlar tutmuş toprağının, taşının;
Sırma kirpiklerin, hilal kaşının;
Rüyamda görsem da akan yaşının;
Damlasını derya ettim, doğrudur…

Buldum gözlerimin göç kaçağını;
Çektim yuvasından güç bıçağını;
Gülmeyen bahtımın suç ortağını;
Şahit tutup dava ettim, doğrudur…

Gözlerime son bakışın dolsun be;
Yarım kalan yarısını bulsun be;
Kırılmadık yer kalmamış, olsun be;
Yüreğimi hurda ettim, doğrudur…

Ali ALTINLI – 06.05.2021
Saat: 22:43