Ne hayal ettimse gerçek olmadı
Felek vurdu yerden yerlere beni.
Gönlüm sarhoş olup görmedi gözüm
Gıptayla bakıttı körlere beni!

İrezillik sekizimde başladı
Çocukluğum beni erken boşladı.
Yetim kaldım gele- giden haşladı
Çoban diye saldı kırlara beni!

Gençlik gelip çattı hayaller kurdum
Sevda ülkesine zamansız vardım
Güzeller peşinde gezindim durdum
Kul etti manasız kurlara beni!

Baba mesleğine çabuk alıştım
Amelelik yaptım, çokça çalıştım
Derdimi ben yine benle bölüştüm
Hayat hepten koştu zorlara beni!

Vatan borcu deyip gittim askere
Orda dahi çattım kötü kadere
Çavuş oldum, dayak yedim yok yere
Rezil rüsva etti erlere beni!

Güç bela evlendim yirmi beşimde
Çocuğa karıştım otuz yaşımda
Dört tek çocuk, ana, avrat başımda
Geçim derdi çekti darlara beni!

Hanemize yokluk girdi pekişti
Muhanet pek çetin, bahtıma düştü
Yayan yürümekten tabanım şişti
Yalın ayak sürdü karlara beni!

“Kiracı” diyorlar evsiz, barksızım
Yazın çulsuz, zemheride kürksüzüm
Evimde.. iç güveyiden farksızım
Şeytan daim iter şerlere beni!

Ticarete heves ettim bir ara
Ne yaptımsa geçemedim ben kara
Sermayeden zarar, düştüm fukara
Yine muhtaç etti varlara beni!

Saçlarım ağardı, belim büküldü
Say ki otuz iki dişim döküldü
Otuzumda dizden derman çekildi
Civandım döndürdü pirlere beni!

Velhasıl GAFLETİ hayata küstüm
Vallahi dünyadan ümidi kestim
Kaderi şikâyet değildir kastım
Salıptı faydasız turlara beni!