Gecenin en karanlık anlarından sesleniyorum
Ne duyuyor, ne ışık oluyorsun karanlığıma

Hani ruhuna dokunurdu parmaklarım

Boğulacak gibi olurdum derin ruhunda

Korkma derdi bakışların, güç verirdin bana

İyikilerle keşkelere sıkıştırıp varlığımı

Gittin o an alıp benden kalabalığımı

Şimdi sokaklara ölü serçeler yağıyor

Gökyüzü karanlığa bürünüp semah ediyor

Düşlerimi astım bugün Tuğba ağacına

Hiç bilmediğim şehirlerin sokaklarına küstüm

Hiç tatmadığım zehirler içtim yokluğunda

Zemheri ayazında dondum kaldım

Kendimi yok ettimde bir seni yenemedim

Bitiremedim seni yüreğimde

Olmadı...

Aslına bakarsan olsunda istemiyorum

Bitmedi yaktığın ateş, sönmedi ışığın

Ey Şems’im,leylam,ruhum,nefesim..

Güzellikleri gözlerinde toplamış yâr..

Ruhu mavi,kalbi mavi sevdiğim...

Parmak ucunda acı, dudaklarında aşk olanım

Ellerimden tutanım, gözlerime bakanım

Prangalarımı kıranım, yüreğimi ısıtanım

Nefes al, hadi derin nefes al

Ruhuna bula maviliği,

Sil gözyaşını,hadi gülümse

Bayram havası essin kalbimde..

Gel be sevgili, hadi gel..

Gelişin bitirsin karanlığı,nefes ol hadi gel