bir cümle kursam fikrim niyetine
dört kafiyeli çiklet gibi çiğnenir kelimeler
’anlamıyorum’ der !
uzun kalem uçlu allâme-i şairperver

anlamadığım kadarıyla yetinirim
kirimi çizer efendiler
bir ânda
kırmızının alnına/

acıtmaz ki.. tanırım söyleyeni
tutunamaz belleğine
kıvrılır akar dilinde
tenim kesiğine
katresi dahi intihâlli
şiirbaz mürekkebi

inadım yoktur sadakatsizliğe
imlâ hatalarıyla insanım dizeler yarım
beklerim tekkeyi ademi ilhâm gelmese de
nefes alışım gerçekliğin zaman aşımı ise
tek celsede iman ederim şairliğe
virgülsüz suçu överim cem-i cümlesine
amma
cezadan yanaymış plastik’ten kelepçe

sonrasında
soyutluğun böğrüne süprülür kavramlar
ergenleşir olgunluğun dalında ölümcül kararlar
kaosuma dokunma der kalem icrâcısı edebî mahkemeler
ve somutlanır kitabın kapağındaki başlık/
kin ve kan ile sulanırken çiçekler...

..