Yaylanın ufkunda soğuk dağlarda
Beyaz kefen biçti Yazıcıoğlu.
Ecel yakaladı uçsuz çağlarda
Acı şerbet içti Yazıcıoğlu..

İlkbahar bitmeden güneşi aktı
Yavruyu arkadan yetim bıraktı
Gözü yari arar yollar ıraktı
Issız dağda göçtü Yazıcıoğlu.

Çiçekler böcekler bahar beklerken
Daha yol başında cana giderken
Dünyadan ukbaya yol aldı erken
Sonsuzluğa uçtu Yazıcıoğlu.

Üstünde bulutlar ağladı durdu
Anne ciğerine bir yara vurdu
Tüm sevenlerinin yüreği kordu
Başlarda bir taçtı Yazıcıoğlu.

Keş dağı derlerdi bilmem neresi
Döngel mevkisinin bu mu töresi
Al kana büründü gönül yöresi
Toprakda gül açtı Yazıcıoğlu.

Bütün halkı şokta cananı hasta
Gönlünün gülü can yoldaşı yasta
Bir feryadı figan koptu sivasta
Gözlere yaş saçtı Yazıcıoğlu.

Fatma der toprağın nurun bol olsun
Kabrin gülistanlı cennet yol olsun
Tüm melekler sana kanat kol olsun
Bir kartaldı geçti Yazıcıoğlu.

Fatma Alageyik.