1
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
487
Okunma
Gece sabahın koynunda sararmış
Biz zamanda..
İki dizeye sığınmışız
İlk ağızdan çıkan ilk ses mi?
Yok yok o değildi ama kapısız
Doğduğumuz topraklardan olmalı, kulağımıza ezan da okunmuştur kim bilir
Bir daha hiç duymayacağımız bir ses belki de..
Perdeler çekili bir evde gözümüze duman kaçmıştı, oturmak yasak.
Ortasındayken her şeyin bir ses ve bir sessizlik
Geçelim burayı, burası öldürür.
Ya sonrası,
Olmaz
Burdan da çıkmayalım
Burası hayat.
Oturmak yasaktı, gözümüz bir e-li.
Görmek için miydi, görebilmek için mi yoksa
Bir yokuştan aşağı yuvarlanırken arkamızdan yuvarlanan taşlar körlügümüze eşlik ederken, bir nehirde bulmak kendimizi, evet evet gözümüz bir e-li
Bir el gözümüze..
İşte şimdi gölgesiz bir ev burası..
5.0
100% (5)