Ellerimde birer kelepçe var,
Hissediyorum yine, gülmektesin bana utana utana
Biliyorum, özledin beni
Ama anlatabildiğim kadarıyla mutsuzum
Niye diye sorma, ben de bilmiyorum
Bildiğim tek bir şey var
O da bunu kime yazdığımı, niye yazdığımı bilmemem.

Sokaklar boş bir kaç insan var
Geceyi sabah zanneden ve sokaklara çıkan
Bir de ben varım, bense sabahları gece sanan
Aldanmaktayım, biliyorum,
Lakin anlatamadıktan sonra
Adam gibi yaşamanın ne faydası var?
Gözlerime bakma öyle
Tutamam kendimi söyleyiveririm,
Söylemesini bile bilmediğim şeyleri unutmak mı?

Hayır, daha değil henüz yapabildiğim şeylerden değil
Unutmak ama sana söz, başaracağım
Tıpkı bir türlü söyleyemediğim yalanlar gibi
Elveda bile demedim sana biliyorsun veda edemem,
Ağlamaya başlar gözlerim aklımda ne mi var?
Yarınlarım, hayallerim, sevgim,
Kaybedişlerim, kayboluşlarım ve sen
Başka ne mi var?
Bir de eski bir resmimiz var,
Arka fonda hüzünle batan güneş ve yanımda sen
Ama ben senin yanında değildim
O resimde nerede miydim?
Gözlerinin içinde.

Çoktandır ağlamamıştım teşekkürler
Şimdi yine ağlamak zamanıysa eğer,
Ben o hakkımı kullanmıştım senden seneler evvel
Beni sana terk ediyorum, bana iyi bak
Bir gün eline geçerse bu yazdıklarım, sakın ağlama
Ağlarsan hissederim,
Biliyorsun sakın unutma hiçbir şeyi hayata dair
Elimden gelse daha yazardım, kalemimden gelse
Ama yazamıyorum seni satırlarıma, ağlıyorlar,
Susturamıyorum ve sonra ben de ağlamaya başlıyorum
Ben sana, sen de satırlarıma emanetsin
Kendine iyi bak en güzel aynalarda..

Sami Arlan..