Benim de ihtiyar babam vardı,
Gözlerinden yaşlar sessiz akardı,
Gece gündüz Rabbine kuldu babam,
Her acıya sabır ederdi babam.

Altı evlat için ömrünü verdi,
Fakirlik yollarında çokça gezdi,
Evlatların derdi yürekte sızdı,
Acılara göğüs gererdi babam.

Oğlum kızım deyip severdi bizi,
Mektebe gönderdi, okuttu beni,
Bir lokmayı bölüp verirdi bize,
Acılara göğüs gererdi babam.

Hastalık yakasından hiç düşmedi,
Dertlerini içine hep gizledi,
Şikâyet etmeden yine direndi,
Acılara göğüs gererdi babam.

Evlat acısı yaktı bağrını da,
Yıllar boyu dinmedi gözyaşları,
Kaderine hep boyun eğdi babam,
Acılara göğüs gererdi babam.

Bir nasihat verirdi her sözüyle,
Doğru yoldan sakın ayrılma derdi,
Helal lokma peşindeydi ömrünce,
Acılara göğüs gererdi babam.

Bir gün geldi, sessizce çok yoruldu,
Bedeni dert içinde hep kıvrıldı,
Yine de Rabbinden ümit kesmedi,
Acılara göğüs gererdi babam.

Şimdi dualarda anarım onu,
Rahmet olsun güzel ruhuna baba,
Yüreğimde yaşar, silinmez adı,
Acılara göğüs gererdi babam.


26.02.2021//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ