![]() HOCALI MERSİYESİYirmi altı Şubat’ta kar üstüne kan yağdı Göklerden yağmur değil, civan yağdı, can yağdı Vahşice katledildi yaşlılar ve bebeler… Karınları deşilmiş melek yüzlü gebeler… Ana, evlât uğurlar karanlığın koynuna Düşlerinde sarılır civanının boynuna Hocalı kan ağlarken battı bahtın güneşi Gözlerden süzülen yaş, söndürmez bu ateşi Küfür tek millet olmuş; salya, sümük ve nefret… Kocamış, yaşlı dünya görmedi böyle vahşet Kızıl kana boyandı Azerbaycan toprağı Düşürdü kahpe rüzgâr çınardaki yaprağı Hocalı soykırımı, tarihin yüzkarası Karanlığa gömüldü arzla arşın arası Acı dolu bir çığlık böler kara geceyi Sözlerin yangınında sıtma tutar heceyi Gül bahçesi tarumar, karanfil boyun büktü Gönül coğrafyamıza hüzün ve kahır çöktü Ak kar’ı kefen diye giydi körpe civanlar Seyretti vantalistler, sonsuza koştu canlar Gecenin ayazında buz tuttu karanfiller Kanaryanın boynuna kement attı gafiller Hocalı yüreklerde kanayan bir yaradır Kıştır bütün mevsimler, bütün renkler karadır Karadır Karabağ’ın yürek burkan kaderi On yıllardır yaşarız acıyı ve kederi Hocalı’yı yâd eder, yaşın yaşın ağlarız Şehitlere yas tutar, yürekleri dağlarız Ölüm bahar ülkesi, bir ölür bin doğarız Gözü dönmüş zalimi, kanımızda boğarız Ufuktan pus dağılıp akan kan durulacak! ... Ermeni’nin dölüne bu hesap sorulacak! ... M. NİHAT MALKOÇ Yayınlandığı Yer: Genç Sanat Dergisi / Şubat 2021 /37. Sayı) |
Yüreğine emeğine sağlık
__________________________________Selamlar