0
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
605
Okunma
Ne vakit sustu
İçine aktı göz yaşları
Kayıp kentler ararken kendini savurdu kuru toprağa
Umudu kalmayınca şiire sarılırdı soluğu
Şimdi gerekmedikçe nefes almıyor susuyor içine
Hayır bu kadar zor olmamalı
Bu kadar umutsuz
Mavilik diyor(dum)
Bir zamanlar umudun rengine
Gözlerim kan çanağına dönmeden az evvel
Az evvel bir dostu uğurla(dı) içim(den )
Oysa; zor vakitlerde tutan oydu bu boşlukta
Kim çaldıysa geri versin
Nefesi /mi, sesi /mi, inancı /mı...
Kime kırıldığım belli değil
Bir çocuğun gülüşünü çaldıysanız geri kalan her şey yıkık dökük.
Şiir mi özlediğim, kendi içesim mı suskun.
“geri kalan her şey yıkık dökük” evet.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
