Çok uzaklarda bir yerlerde güzel düşler kuruyor biri.
En güzel şeyleri alıp koyuyor düşlerine.
Bahar aylarını, yaz günlerini, sevdiği şiirleri, özlediği annesini...
Benimse burada kurdukça yıkılıyor düşlerim.
Parça parça oluyor...

Çok uzaklarda bir yerlerde pencereden denizi seyrediyor biri.
Vapurlarla yarışan martıları.
Karşı sahildeki evleri.
Bense burada içimden dünyaya açılan bütün pencereleri kapatmak istiyorum.
Ama perdeleri çekemiyorum bir türlü.

Çok uzaklarda bir yerlerde saçlarını tarıyor biri puslu aynada.
Ve mutlulukla gülümsüyor hayata.
Bense tüm dertleri yüklenmişim sırtıma acı içinde kıvranıyorum.

Çok uzaklarda bir yerlerde biri gök kuşağının en güzel renklerini kuşanıyor üzerine.
Sarıyı, kırmızıyı, yeşili, maviyi moru.
Bana siyahlar, griler kahverengiler kalıyor.

Çok uzaklarda biri bu saatlerde yatmış derin uykularda uyuyor.
Renkli düşler görüyor uykusunda..
.Bense bu saatlerde ’Çok Uzaklarda’ adlı bir yazı yazıyorum. .
Yorgun, huzursuz ve hüzünler içindeyim...