Yaşlılık denen çağında;
Evlat, özgürlük dağında.
Torun da yoksa bağında;
Çekilmiyor bu yaşlılık!

Dile düşmüyorsa övgü,
Saygıya dönmüşse sevgi,
Sanki hayat kısır döngü,
Çekilmiyor bu yaşlılık!

Evden uçtu oğlu, kızı;
Gönülde başlamış sızı;
Kışa döndürdü bak yazı;
Çekilmiyor bu yaşlılık!

Gündüz ağrı sızı bitmez,
Geceleri uyku tutmaz,
Sabah olur horoz ötmez,
Çekilmiyor bu yaşlılık!

Göz görmez kulak duvarsa,
Dünya artık sana darsa,
Kalplerde hasretlik varsa,
Çekilmiyor bu yaşlılık!

Saçlara düşmüşse aklar;
Devlet sokağı yasaklar.
Salgın bir tek bizi paklar,
Çekilmiyor bu yaşlılık!

“Yaşlanmışsın” diye her gün,
Dost diline düştük, düşün(!)
Gerçeğe dönmüyor düşün,
Çekilmiyor bu yaşlılık!

Ölüm, eşe derse sobe;
Yalnızlık korkunç, ucube.
Elde kalan bir tecrübe,
Çekilmiyor bu yaşlılık!

Coşari sen ne dersen de;
Derman bitiyor bedende,
Dönüş olmuyor gidende,
Çekilmiyor bu yaşlılık!

30.12.2020/Samsun

İbrahim COŞAR