Tam ortasındayım bir sokağın,
Yakalanmışım pençesine kıskıvrak
Dev bir yalnızlığın avuç içinde,
Çaresizim...
Ruhumun alaca karanlığının
Gölgesi düşmüş,
Eskimiş kaldırım taşları üzerine.
İçimde korkular var,
Yalnızlığımdan da büyük...
Annesini kaybetmiş
Yavru bir kedi gibi
Ayaklarım titriyor.
Kir içinde üstüm başım.
Muhtaç kalmışken bir yudum suya,
Merhametten yoksun insanların
Bakışları düşüyor üzerime
Kapalı camların perde arkasından
Göz göze gelip onlarla
Ağlamalı mıyım ?
Yoksa
Kapıları mı kilitlendi umudun
Onca düş kurarken yarınlara?
Heyhat
Bir sokağın tam ortasındayım,
Eli boş dilenci misali.
Ne yöne dönsem bilmem ki...
Pusulasız bir zamanda,
Yarım kalmış bir aşka
Ah etmişken
Bıraksam mı yüreğimi,
Nil’in koynuna salınmış
Himaye-deki Musa gibi...
Secdeye varılan
Bir cami kapısına
Çıkar mı ki biri?
Hiçe sayılmış duygularıma
Okur mu bir fatiha?
FATMA ÇİÇEK


2. ŞİİR KİTABIM İÇİN