BEN VARIM
Tarihin koynunda,eski zamanda
Uygarlık yolunda,izde ben varım.
Kainat üstünde tüten dumanda
Hikmetin bağrında,gizde ben varım.

Toplumun temeli güzel ahlakta
Çilede cefada saçtaki akta
Peygamber sabrında dimdik ayakta
Acılara merhem, tozda ben varım.

Ne yazık ömrümüz yığınla çile
Baykuşlar konmasın kırmızı güle
Elele şevk ile vuralım tele
Barış türküsünde, sazda ben varım.

İnsanı ,sevgiyi benim doğuran
Şefkat menziline benim çağıran
Benim bu dünyayı aşkla yoğuran
İnsanı pişiren közde ben varım.

Savaşta barışta zeytin dalıyım
Aydın yarınlarda gülün alıyım
Yaylada ovada Anadoluyum
Yokuşta bayırda düzde ben varım.

Ağlarken söylenen iki heceyim
Kusurları örten mavi geceyim
Gönüllerde sultan taçsız eceyim
Efsunlu bakışta gözde ben varım.

Huzurlu evlerde içilen çayım
Gökyüzünde güneş,gecede ayım
Beyaz Nilüfer’in yaprağındayım
Hayatın anlamı,özde ben varım.

Nilüfer Vardar Sönmez