Eğmedim başımı diktir duruşum
Vefayı bilmeyen ahraz sürünsün
Cebim de olmasın üç beş kuruşum
Yırtık yüreğim dosta görünsün

Peşimden gülecek hayasız yüzler
Elbette beni de unutacaklar
Yiğidin adı var bilmez öküzler
Onlara han çok bir yol tutacaklar

İçimde kırıklar batarken cana
Ruhumu sıktım hiç ah etmiyorum
Belerken beyaza bak toprak ana
Kimseyi kendime yar etmiyorum

Bir bakışım bile denkti kırkına
Dinmeyen bu öfkem alemi yutar
Şeytan yüzlü çekmiş kendi ırkına
Bilmez ki mazlumun ahıda tutar

Farisi toprağa yatıran eller
Yeniden dünyaya dönüp gidecek
Zehirli dikenler batıran diller
Soğumuş bir taşı artık öpecek


Gönül dostlarımdan

Her kulun kendine hastır acısı
Uzaktan bakan göz ne bilsin beni
Kiminin anası kiminin bacısı
Göç eder zamansız yakar sineni

Onun için beni duygusuz sanma
Gerçekleri gören gözlerim söyler
Sen var gördüğüme duyda inanma
Bana gerçekleri özlerin söyler. ..Kardelen şaireme teşekkür ederim


Kimi geldi alımları, Şanla değmesin nazar
Belki değdi ki bir gönle akıllar şaşar
Sevmek ki adı onun yürekten taşar
Sevgi ölümsüz bellide beden ne kadar yaşar

Oğuzhan külte üstadima teşekkür ederim