27
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1502
Okunma
Ne sevdiğini bilir ne sevildiğini
Kırıp atar beğenmediğini (!)
Oyuncaklardan hoşlanır
Babanız huysuz çocuk gibidir
...
Üç gün sonra da
Arayıp sorar; nereye gitti
Hani benim oyuncağımın teki ?
Anne der ki;
Yeter artık kendine bir düzen ver !
(Bir de çeki!)
...
Bir sessizlik çöker içten içe
...
(Peki peki,
Yıllar önce kâlpten açık
Yazmadım mı sana çeki
Ödeyemeyeceğim bedel
Yazma üstüne yeter ki;
Ama sen yazdın !)
...
Huysuz çocuğa kızdın hep;
O yüzden küstüm yaşama ben
Oyuncakları sevmeyi
Oyun oynamayı (!)
Öğrenemedim gitti
Rüyâ gibi masal gibi
Çocuklar büyüdü
Ben hiç büyümedim
Hep huysuz çocuk kaldı kâlbim ...
Şaban AKTAŞ
25.06.2006
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.