İzmir günaydın.
Henüz toplamadım kirini.
Varoşların çöpçüsüyüm tanımadın mı beni.
Ben silerim gözyaşlarını senin.
Sokakta mendil satan ayakları çıplak çocuk benim.
Ve her sabah Menemen ovasını yeşile boyayan da.
Benim karıncalarım yapar saat kulesini.
Ve benim annem güzel elbiseler diker sana


İzmir günaydın.
Ablam her sabah yemek yetiştirir sana lokantada.
Ve babamdır yüzlerce kilo ağırlığında yük taşıyan hamal dükkanında.
Ve parça parçadır elleri abimin deve makinalar arasında.

İzmir günaydın.
Sakın susturma beni.
Daha gezemedim tüm sokaklarını.
Ve söyleyemedim üzerine yazılan şarkılarını.
Senden isteğim var İzmir.
Yumuşat babamın nasırlı ellerini.
Ve diktiği elbiseden anneme de ver.
Ve sıcak bir tas çorba ver ablama.
Ilık olsun yüreği.

İzmir bedenim deprem sancısı.
Günaydın
Kuşların nereden gelir
Ve martıların neresine konar Konak vapurunun.
Hangi aşığın sevdasıyla yanar Karşıyaka.
Ve kadehler Veysel çıkmazında bu akşam kimin için kalkar.


İzmir gözlerimin gizemli sancısı
Su bile susar ateşinde
Ve sevdalılar hangi parkında gezer.
İzmir o kadar büyüksün ki, bu küçücük ellerim .
Sığmaz ellerine.
Önüne eğilmem bu yüzden.
Bu yüzden her gece rüyamda seni görürüm.

Günaydın Kemer altı esnafı.
Tanımadınız mı beni.
Daha sabah olmadan süpürürüm kapınızı.
Günaydın işçiler, memurlar esnaflar.
Günaydın İzmir...