![]() Tedirgin
Asla zamanı değildir
Doğru yerde olmanın Her telefon çalışın da Her kapı aralığında gelenin Kim olduğu merakı. Delirtir.... Güneş ısıtıyor ormanları şaşırıyorum Sararan yapraklar dallarla vedalaşırken asi Aklımda sen Aklımda beyaz badanalı evler Aklımda son tren... Aynıymış her yerde yaşanan hasret Aynıymış gözlerin maviliği suya düşünce yüzün Gidiyorum ayaklarım tedirgin kuru yapraklar gibi beden şimdi Aklım fikrimle nasıl da savaşta Nasıl da olsa varlık zenginliktir bedene. Uykularım daha ağır daha titrek şimdi Güneş ısıtıyor toprakları Düşen yaprakların hepsi sarı Saçların gibi suda yüzüyor adımların sen batmıyorsun Bir köpek uluyor içim ürperiyor sokakta Dışarda kalmışım Yerde bir kıpırtı var Bakıyorum giden bir kirpi Göz göze geliyoruz anlık İkimizde tedirginlik dün mutlak hakimdi. (Dokunabildiğimiz yerler yüreklerimizdir. Ama biz bunu bilmeyiz.) |