![]() KİMSESİZ
KİMSESİZ
Salkım salkım gri uzak bulutlar Her saat her an semadan geçer Mavinin beyazın en koyu hali Yeşerdi bu ilk bahar umutlarım Turna sesleri uzaktan uzaktan Susarlar konarlar mı el sallasam Güzel kaval sesi annemin ninnisi Duydukça büyüleniyorum şimdi Bir taşı sıkıyor küçük avuçlarım Asude yıldızlarla süslü gök yüzü Dağ rüzgarına bırakıyor yalnızlığı Yokuşu zorlayan matem adımları Çocuğum anlamasam da yüzü hisli Dinlememişler neşeli türküler sanki Bir sabah Erzurum radyosundan Akşam rüzgarı annemin eli gibi Okşarken uyusam saçlarımın telini Maviliklerden geçti güzel bu hayat Bir oyun sonrası beden ter ve kirli Gün sıcak yakarken bozkırın ortasını Soyunsa da bedenimiz güne karşı Bu hasis rüzgar üşütür bedenimi Güz gelince mi biter hayatlar burada Yeri göğü sevmen için bir mana gerek Ay doğunca gündoğunca mı göçersin Yaşamış kederli ölülerin hatıralarına Bir ağaca tünemiş kuş yüreği sesiz Bu gök altı şamata kaldık kimsesiz |
Kutlarım...