Üzerimdeki tavanda koskocaman bir delik..
Karamsarlıklar yağıyor yüzüme,bedenime.
Islak, yapışkan ve soğuk.
Ve sımsıcak.İçimi titreten,içimi kasıp kavuran bir sıcak.
Ateş,buz.Kar, güneş.Deprem,sel.. Karamsarlıklar üzerimde binlerce afet, ceset.
Zihnimde kapkara leke, ruhumda zift.
Düşüncelerim siyah bulut,çözümlerim damla damla, çözümsüzlükler dolu dolu.
Karamsarlıklarım çığlık,sessizlikte huysuz.
Sessizlik karamsar, karanlık ve ruhsuz.
Göğsümde düğüm, boğazımda kördüğüm.
Beynim zifiri, ışıksız bir oda, karamsarlıklarımı taşıyor orada.
Bakışlarımda sis,sis bile hissiz.
Hissizleşmiş hücrem  nefessiz,ben  nefessiz.
Karamsarlıklarımın nefesi hep ıssız, yüreğime çöker çaresiz.
Yüreğim tenha ve hüzünlü, karamsarlığımın derdiyle yükümlü.
Ve bir gün giderse hükümlü,
Ben gökyüzünde ay,yıldız, bulut ve mavi,
Özgür kanatlı bir kuş misali...