![]() GÖKÜŞ EMMİ (MEHMET CİVCİK)
GÖKÜŞ EMMİ (MEHMET CİVCİK)
Huyu güzel gönlü zengin Mehmet Civcik Göküş Emmi Ayşe halam olmuş dengin Mehmet Civcik Göküş Emmi Bir oğlan dört kızın vardı Tek servetin onlar kârdı Gariban’dın elin dardı Mehmet Civcik Göküş Emmi Göküş kondu Mavi gözün Huy ahlâkın hoştu özün Lezzetliydi tatlı sözün Mehmet Civcik Göküş Emmi Hacı usta dedem tanın Zarfe teyzem ebem canın Aynı soydan babam kanın Mehmet Civcik Göküş Emmi Sülâlemin demir başı Hiç kimseye çatmaz kaşı Yetmiş üçte sondu yaşı Mehmet Civcik Göküş Emmi Kurudu bağ göçtü kiler Resuli hep rahmet diler Yaşasaydın derdim neler Mehmet Civcik Göküş Emmi .............17.09.2020 Resul Civcik"Ozan Resuli"Ayrancı/Karaman Fotoğraf:Recai Civcik Ambar Köyü Şiirimi okuyup hislenen,beğenen,yorumlayan, tüm gönül dostlarıma,selâm olsun. ________"MEHMET CİVCİK’in kısa Biyoğrafisi"__________ Karaman İli Ayrancı İlçesi Ambar Köyü’m Sakinlerinden Hakkın rahmetine kavuşan bir değerimizdir. Doğum Tarihi:1933 Ölüm Tarihi:02.09.2011 Yaradan bu Kuluna 74 yıl Ömür biçmiş Babam ile hem Emmi hem de deyze çocuklarıdır. Aynı zamanda babamın bacısıyla evlidir. Esasen Kökeni Hacı Usta Sülâlesi olup bu sülâleden İki soyadı alınmıştır Ertekin ve Civcik. Göküş Emmim Rahmetli de Civcik soyadıyla Köyümüz Ambar da Civcikler Sülâlesi’nde Göküş diye bilinir. Göküş lakabı kendisine o kadar çok yakışmıştır ki. Masmavi Boncuk gibi gözleri uslu insana cana çok yakın oluşu, kısa boylu hızlı pratik yürüyüşü cıkcanlı oluşu Hem uysal hem inatçı ve hatta ciddi sessiz duruşu Sülâle insanımızın genetiğimizin yansımasının en güzel örneklerindendir. Rahmetli Göküş Emmimin adının Mehmet olduğunu Ben askerden gelip evleniğim zamanlarda bile bilmezdim. Rahmetli Anası Zarife Deyzem emmimi çocukluğunda Göküşüm diye severmiş bu lakap da Anasından yadigar kaldı. Gel Göküşüm dur Göküşüm al Göküşüm. Keşke şu dönemde ki teknoloji olsaydı da geçmişlerimizin çocukluk gençlik yılları şakır şakır çekilseydi. Çok iyi bir insandı Köylülerimiz ve Akrabalarımız ca da çok sevilen bir kişilikti. Rahmetli Zarife Deyzemin Dört oğlu bir kızı vardı Rahmetli en büyüğün bi küçüğüydü Babasının ismi de Mehmetti "Sıh Meme" derlermiş rahmetli babasına da. İçli dışlıyız iki taraflı değil dört taraflıyız birinci derecede bir Akrabam bir büyüğümdü. 50 yaşlarında bir kalp rahatsızlığı geçirdi doktarların hiç umudu yoktu, dediler kalp pili dakacağız en fazla 10 yıl daha yaşar dediler. Yüce Rabbim herşeyin sahibi ya 10 yıl ömür değil tam 18 yıl kalp pili ile yaşadı Yıılaca ekonomik maddi sıkıntı ile ömrü geçti tam rahata ermişti ki akciğer hastalığı Koah ile cedelleşti kalpten değil bu hastalıktan hayata gözlerini yumdu. Gün oldu Ayşe Halam’a Ümre yolu gözüktü. Emmim de Ümreye yada Hacca gitmek istiyordu lakin hastalığı kalp rahatsızlığı buna musaade etmedi. Namazında niyazındaydı hiç aksatmazdı Namazını Evinde değil Camide kılardı. Halam ümreye gitti sanırım bir hafta sonrada Halam ümredeyken Göküş Emmim de Gara topraga gitti. Hayat arkadaşıyla ayrılık o ayrılık onları bir daha kavuşturmadı. Göküş Emmimin vefatı Eşi Halama bildirilmedi. Yarı Hacı Ümre den Köye gelen evine dönen Halam Havlu Kapın da Eşinin beklemesini beklerken bir anda yokluğunu hissediverdi ve başladı ağıtlar yakılmaya. Ölümünün 9.cu yılında Rahmetle Anıyorum. Ve bu Şiirimi Göküş Emmimin anısına Ruhuna adıyorum. Nice Ahiret yolcuları gibi Göküş Emmi’ye de Yüce Haktan Rahmet dilerim Mekanı Cennet olsun. ...Turizm ve Kültür Bakanlığı Karamanlı Halk Şairi resul Civcik |
Mekanı cennet olsun ALLAH rahmet eylesin selamlar