1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
413
Okunma
BEDDUA
Güneş mi aydınlatır sandın
Seven insanın dünyasını
Bana her yer karanlık
Cehennem oldu hayat artık.
Yıkılıp kalasın duvar dibinde
Düşte kal tutan olmasın elinde
Uzar gider geceler varamaz sabaha
Dilimdeki heceler anlatır seni bana
Gönül yıkık viran bir bahçe oldu
Kurudu dalım döküldü yaprağım
Sensiz çorak oldu gönül toprağım
Dalında goncaydı gülüm şimdi sarardı soldu
Geceler ızdırap ,
Üstüm perişan
Yıkıldı döküldü viran oldu yuvam
Git git de unutma
Ağla ağla dinmesin göz yaşın
Rahat etmesin yastığa koydukça başın
Bana her yer karanlık
Sende hasret kal güneşe
Unutur elbet bu gönül vefasiz birini
Düşte kal, tutan olmasın elinde
Göz pınarların kurusun
Dilinde düşmesin ismim
Dön gel dizlerinin üstünde
Düşte kal tutan olmasın elinde
5.0
100% (1)
Cevap Yaz