1
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
695
Okunma
Seninle aynı şehrin sınırları dâhilinde
Nefes alıp vermeye zorladı beni hayat
Çekip gitmek, bayağı ve korkakça olacaktı
Kalıp tahammül etmek ise, işkenceden farksız
Burnumun ucunu bile göremediğim
Yollarda dolanıp duruyordum.
Doğru olduğunu düşündüğüm her seçim,
Daha bir karmaşık yola sokuyordu beni
Düşünebilme sınırlarımı zorluyordu
İçine kısılıp kaldığım kapan
Çırpınmalarım hiçbir işe yaramıyordu.
Bana ait olmaman düşüncesi
Kemiklerimi sızlatmaya yetiyordu
Daha sonra bir başkasına ait
Olduğun düşüncesi gelip yerleşiyordu aklıma
Ben bana ait olmaman düşüncesini
Özlemeye başlıyordum
Ellerin, tahmin ettiğimden çok daha uzaktaydı.
Sami Arlan..
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz