-’çile’ gibi-

Dagların kaçtıgı yüke hamalım
Bütün bir kainat menzil davet’e
Bir lokma bir hırka tüm helal malım
İstemem konmayı fani lezzete

İnsan hayat kainatın sırrını
Aradım ruhani cihette buldum
Salladım başımı dört bir yana da
Amelin makbulun niyette buldum

Ben anlatamadım anlamadılar
Gaibten maluma yol oldugunu
Sır’ati mustakim denen bir yol var
Bilmezler ne sag ne sol oldugunu

Gölgem hep önümde ardında hep ben
Zaman zaman uzar kısalır gölgem
Bu soruyu bir soran olmadı neden
Gün batışı nerde kalır gölgem

Desenle zamanın alakası ne
Benimmi yılllarla yorulan beden
Yeninin eskiye bu cakası ne
Öncelik sırası kimde ve neden

Bakıpta görmeyen binlerce gözde
Görüpte bakmayan ne cevherler var
İnsan-hayat-kainat hep bu izde
Şol cennetten akan ne kevserler var

Aynadaki akis yalanmı şimdi
Yalansa gözüme yansıyan nedir
Adalet yok devir talanmı şimdi
Hep ayak altına serilir sedir

Bu nasıl bir hayat her şey yabancı
Bildik bir dost çehre yokmu çevremde
Tibben bulunmuşmu böyle bir sancı
Benim gibi çeken çokmu çevremde

DAVET magarada örümcek agı
Mekkeyle Medine arası yoldur
Davet sevdalıya bir Hira dagı
Hira dagı bile ALLAH’a kuldur

Karanlık suçluyu saklayan perde
Karanlık güneşin öbür yüzüdür
Karanlik yerde ve gokte her yerde
Karanlık ruhumun içi,özüdür

Neden korku nedir bunca karanlık
Yeter rüyada ki kovalamaca
Bir huzura ersem şöyle bir anlık
Erecegim sanki sonsuz amaca

Nasıl geliyorum ben bu dünyaya
Perdeler ötesi o alem nasıl
Nasıl sıgıyor ki her şey rüyaya
Tüm bu senaryoyu yazan kim asıl

Koştugum yolların sonu belirsiz
Hedef kurnaz amaç kaypak vesselam
Alaca karanlıkta sade bir iz
Kipleden dogmada yanlızca İSLAM

Kitap dolu ilmin içinde kaldım
Nerdesin yetiş ey nerdesin hocam
Okudukca sanki daha alçaldım
ilmi ALLAH için ver desin hocam

Azabla mücdele en sevdigini
Kolay degil en zorları söylemek
Feda et bu yolda son sevdigini
Davetin Davete DAVET eylemek



28/01/1997

Çetin Kabak/ Azade