Geceden kalma güzlerimi topluyorum
Şamdanın üzerine yayılmış kırmızı mum, gül kokuyor
Çalışma masamda günah defterim, kara kalemim
Kırdığım aynalar, nerede birleşiyor bir göreyim

Hüsranımın bir parça zehrini almış mısralar
Vuslat yola çıktı geliyor, yalan
Sevda yağlı ilmekte, bırak palavrayı güzelim
Aşk insanı diyenler duymasın, rezil olurum

Yüksek ökçeli ayakkabılarımı giydim, iş olsun
Nasıl yürüdüğüme baktım gölgemde
E edepli edepsiz, neye özenirsin
Hadi var git işine, ellerimin başını sokma derde

Zaten zaptiye memuru gibi başımda vicdan
Her kahkahada dürtüyor, ne istiyorsun
Senin için kasım ektim, oyalansan akrep zehriyle
Bir sussan bir vurmasan diyorum, aldıran kim

Gönül verdiğim o soysuz ihanetle yoğrulmuş
Sevişmelerden hep yorgun çıktım, düştüğüm uçurumlar derin
Kim ne derse desin artık sadece kendimi severim
Hadi düşün bakalım, bu hesaplaşmada kaybeden kim

Kalbimde çiçek yanığı
Kaçıncı ateşli ayazın kaçıncı tangosundan kim bilir
Ha unutmadan, bütün gecelerim böyle değil
Kollarında uyutur bir adam, adı bilindik değil

Zehra Gümüş