![]() Üzerime çöken yalnızlığım
Üzerime çöken yalnızlığımdın
Yüzümde keder,yüreğimde acı Düşünceler içinde benliğimde savaşırken Kaçamadığım içimdeki acıyla Dünyadan kopmuştum Bir girdabın içinde debelenirken Çok şey kalmamıştı hayatımda Hatırlamaya değer anı Çocukluğumun anıları kırıntı Şehirdeki yalnızlığım Daha çok artıyordu Gördüğüm ve göremediğim Herşeye sırtımı dönmüştüm Farkına varmadan Gecenin karanlığı karışırken, kedere Ne kadar zamanım var, bilmeden Ne kadar kötü olabilir ki, diyemiyordum Düşüncelerden sıyrılamazken Yorgun bedenim Aşk şarkılarını dinliyordu Aklımın bir köşesinde Gözyaşlarıma karışırken yaşlarım Hüzünle yoğruluyordum Aklım bana oyunlar oynarken Ben mi çaresiz kalmıştım Çaresizliği kendim mi yaratmıştım Hafızam beni mi yanıltmıştı Duygularım karmakarışıktı Sırada ne var diye düşünmeden edemedim O an aklımdaki düşünceler Hayatımın varlığını silmişti Bu şehirden ve benden Kendi ellerimle mi yok etmiştim Yalnızlığım mı beni esir almıştı Çaresizlik mi bilemedim Yoksa illüzyon muydu bütün bunlar Rüya mı, o an düşünürken Kendi kendime Kaybedecek daha neyim var ki Diye düşündüm Yaşayan bir ölü müydüm Dönüşü olmayan yolda Beklenmeyen sonlara, hazırlık mıydı Kaderimi yazan Ben miydim yok eden Kelimeler bana oyun mu oynuyordu Hiç bu kadar zor gelmemişti hayat Yüreğimin kasırgası durmuyordu Gözüme dolan yaşı içime akıtırken Yaşadıklarımı sığdırmıştım İçimdeki hüzüne, kedere, acıya, Dayanarak ..... ÇERKEZ KIZI VİLDAN GÜLDAĞLI 06.07.2020 |